رستنی ها کم نیست

من و تو کم بودیم،

خشک وپژمرده و تا روی زمین خم بودیم

گفتنی ها کم نیست

من و تو کم گفتیم،

مثل هذیان دم مرگ از آغاز چنین درهم و برهم گفتیم

دیدنی ها کم نیست

من و تو کم دیدیم،

بی سبب از پاییز جای میلاد اقاقی ها را پرسیدیم

چیدنی ها کم نیست

من و تو کم چیدیم

وقت گل دادن عشق روی دار قالی بی سبب حتی پرتاب گل سرخی را ترسیدیم

خواندنی ها کم نیست

من وتو کم خواندیم

من و تو ساده ترین شکل سرودن را درمعبر باد ، با دهانی بسته واماندیم

من وتو

خم نه و

در هم نه و

کم هم نه

می باید با هم باشیم

من و تو حق داریم

در شب این جنبش نبض آدم باشیم

من و تو حق داریم

که به اندازه ی ما هم شده با هم باشیم